Timo’s 6-urentest voor dubbele Kanaalovetocht

Ondertussen heeft Timo zijn verplichte 6-uren test om te mogen starten aan zijn dubbele Kanaaloversteek met succes afgewerkt. Op zaterdag 3 juli was het de bedoeling dat hij deze in zee voor de kust van Bredene zou afwerken. Maar door de weersomstandigheden werd hij genoodzaakt om te verhuizen naar de spuikom. Op zee stond er een te sterke wind en met golven van meer dan 70cm zou dit helemaal geen leuke sessie worden om daar 6 uur in te zwemmen. Vraag maar aan Reinout… hij weet wat het is :-).

Plan van de dag – Timo zou zwemmen van 11u tot 17u en daarbij zouden Sofie, Serge en ikzelf hem begeleiden met de kajak. Terwijl Isabel de catering op het ponton zou verzorgen.

De eerste 2 uur zou ik samen met Timo in het water liggen en ook mijn open water training afwerken.

Met een stevige wind op kop begonnen we aan onze eerste oversteek van de spuikom. Niet veel surfers op het water, dus ideaal om een rechte oversteek te maken via de meetboei van het VLIZ, recht naar de overkant. Timo zwom stevig door (zoals gewoonlijk) dus na 5 min lag hij al 300m voor op mij. Gelukkig kon ik makkelijk Sofie zien en had ik zo steeds een idee waar ze waren. Op zijn terugweg naar het ponton van de surfclub zwom ik Timo tegemoed om hem beetje aan te moedigen.

Na ongeveer 2 uur zwemmen was het tijd om mijn zwembroek te gaan ruilen voor mijn wetsuite. Daarna nam ik plaats in de kajak… deze bleek achteraf toch een beetje te klein te zijn en dit werd nogal snel bevestigd…Na nog geen 100m te hebben gevaren, kapzeisde de kajak en kon ik eens in levende lijve ondervinden wat het is wanneer je reddingsvest gaat opblazen als deze in contact komt met water.
Ik kan bevestigen dat de naam “reddingsvest” ook een reddingsvest is. Eens deze is opgeblazen, is het onmogelijk om nog kopje onder te gaan. De vest zal je hoofd mooi boven water houden en je hebt het gevoel dat je volledig mag ontspannen, de vest doet wel haar werk. Maar het opnieuw aan boord klimmen met zo een opgeblazen vest is niet simpel. Dus zwemmen we terug met de kajak tot aan het ponton en daar kan ik dan in de cockpit klauteren. Daar start ik dan mijn tweede poging om Timo nog enkele uren te begeleiden. Dit gaat al wat beter, als moet ik zeggen dat ik de rest van de tijd helemaal niet op mijn gemak in die kajak zat. Ook ben ik er nog eens in geslaagd om het voedingsschema te verliezen. Gelukkig kende ik de menu vanbuiten.

Daar we aan de Westelijk kant nogal veel last hadden van de golven, besloten we van dichter bij de dijk te gaan zwemmen. Zo werden we beschermd van de wind en waren er ook minder golven wat het zwemmen voor Timo een heel pak rustiger maakte. En met het kalme water, voelde ik ook dat Timo helemaal to rust kwam en hij zijn constante rustige tempo probleemloos kon volhouden. Zo zwom hij van voedingsmoment naar voedingsmoment en voor ik het wist, was het tijd om te wissel met Serge.

Hij was trouwens de engste die met een droge kajak is vertrokken en ook terug is gekomen. Maar dit had waarschijnlijk ook te maken met het feit dat de wind was gaan liggen en dat de zon ook ondertussen van de partij was. Dus Timo kon zijn laatste 2 uur in alle rust en kalmte afwerken.

En zo zit de vereiste proef erop voor Timo. Hele mooie prestatie en de bevestiging dat hij er zeker klaar voor is.

Nog een gezellige babbel op het terras met warme choco of tomatensoep en tevreden en voldaan konden we richting huiswaarts gaan.

Terug een mooie dag in dit schitterende avontuur.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s